التماس

وقتی با تیر نگاهت دلمو نشون گرفتی

با همون ناز دو چشمات تو دل آشیون گرفتی

زیر حرم تمنا تو نزار دلم بمیره

طفلکی دست خودش نیست هی بهونتو می گیره  هی بهونتو می گیره

التماسمو نگاه کن       من غرورم زیر پامه

عاشقی گفتن نداره    حرف من حرف نگامه

التماسمو نگاه کن       من غرورم زیر پامه

عاشقی گفتن نداره    حرف من حرف نگامه

کاشکی دستامو بگیری         رمقی واسم نمونده

دل به هر کسی که بستم     دل سادمو شکونده

به خدا بغضم گرفته               خسته ام خسته خسته

اشک عاشق دیدنی نیست     بغض من تو دل شکسته

                  بغض من تو دل شکسته

التماسمو نگاه کن       من غرورم زیر پامه

عاشقی گفتن نداره     حرف من حرف نگامه

التماسمو نگاه کن        من غرورم زیر پامه

عاشقی گفتن نداره     حرف من حرف نگامه

التماسمو نگاه کن         من غرورم زیر پامه

عاشقی گفتن نداره       حرف من حرف نگامه

التماسمو نگاه کن          من غرورم زیر پامه

عاشقی گفتن نداره        حرف من حرف نگامه

این فرشته راستش خود تویی

این فرشته ساده است و خط خطی ست

                                            سر به زیر و یك كمی خجالتی ست

                                                                               بوی سیب می دهد ‏‏، لباس او

دامنش حریر سبز و صورتی ست

                                   گوشواره هایش از ستاره است

                                                                      تاجش از شهاب سنگ قیمتی ست

سرمه های نقطه چین چشم هاش

                                     ریزه هایی از طلاست‏‏‏ ، زینتی ست

                                                                       تكه ای بهشت توی دستش است

خنده های كوچكش قیامتی ست

                                       دشمنی همیشه در كمین اوست

                                                                          دشمنش، بد و حسود و لعنتی ست

هاج و واج مانده روی این زمین

                                    او فرشته ای غریب و پاپتی ست

                                                                           این فرشته راستش خود تویی

سبوى دوست

عمرى گذشت و راه نبردم به كـوى دوست
    مجلس تمــــــــام گشت و نـــــديديــم روى دوست
      گــــلشن معطّــــــــر است سراپا ز بوى يار
        گشتيم هــــركجــــــــــــــا نشنيديــم بــوى دوست
          هر جا كه مى روى ز رخ يار روشن است
            خفــــــــاش وار راه نبـــــــــــــرديـــم ســوى دوست
               ميخوارگـــــــــــانِ دلشده ساغـر گرفتـه اند
                 ما را نَـــــــمــى نصيب نشـــــد از سبـــــوى دوست
                   گوش مـــــــــــن و تــو وصف رُخ يار نشنود
                     ورنــــــــه جهــــــــان نـــــــدارد جــز گفتگوى دوست
                        با عـــــــــاقلان بگو كه رُخ يار ظاهر است
                          كاوش بس است اين همــــه در جستجوى دوست
                             ســــــاقى ز دست يار به ما باده مى دهد
                                بـــــــر گيـــــر مى تـــــو نيز ز دستِ نكـــوى دوست