جامه ای بافتم؛تار و پودش از عشق
خواستم تا به او هدیه کنم
لیک دیدم که در آن گوشه ی باغ
لاله ای پنهانی؛با نسیمی میگفت:
"جامه ی عشق؛برازنده ی هر قامت نیست"