بی فایده است،دیگران از پیش تصمیماتشان را گرفته اند.با فریاد کشیدن نظراتت ،می خواهی به چه چیز دست یابی؟تعییر دادن استنباطی که دیگران از تو دارند؟نمی توانی دیگران را متقاعد کنی که آدم فوق العاده ای هستی.شکی نیست که می توانی سعی خود را بکنی ،ولی با این عمل بیشتر اعتماد به نفس خود را خدشه دار می کنی اگر تصور می کنی با فریاد کشیدن ,اذهان دیگران را نسبت به خود تعییر داده ای فقط خود را گول می زنی چرا که آنها را فقط ترسانده ای،ترساندن دیگران زاینده رنجش و آزاردگی است. نه احترام.

بحث نکن فقط گوش کن، هنگامی که دیگران سخن می گویند،بگذار اندیشه ها و احساسات شان را ابراز کنند ،تنها اجازه سخن گفتن به آنها نده ،به آنچه می گویند گوش بسپار ،توجه کن،سعی کن بفهمی.

گوش بده مجبور نیستی موافقت کنی ، در واقع موافقت و عدم موافقت تو موضوع دیگری است.مادامی که طرف مقابل سخن می گوید،نظرات را ابراز نکن ،تنها بگذار او سخن بگوید.

پس از پایان سخنان گوینده او می فهمد که تو او را شنیده و درک کرده ای آن گاه وضعیت آرام می شود زیرا طرف مقابل به گفتار تو گوش می دهد.

گوش کن بحث نکن ،با بحث کردن هرگز نمی توان مسئله ای را حل کرد.تنها خود را به مرز سرخوردگی می رسانی.طرف مقابل نیز به همین نقطه می رسد.هیچ یک از شما ،بهترین وجه خودتان نیستید و هر دو لحظه به لحظه بدتر می شوید اگر لازم است بر سر باد فریاد بکش ،آن گاه دست کم سبب بی ثمر بودن تلاش هایت سرخورده نمی شوی.و برای از دست دادن کنترل خود احساس گناه نمی کنی.

تنظیم : کارشناس ارشد روانشناسی بالینی (احمد شریف نژاد)

مشاوره و روان درمانی (بیمارستان و پلی کلینیک تخصصی 22 بهمن -نیشابور)